شاپور بهیان http://shapourbehyan.mihanblog.com 2018-05-22T15:21:48+01:00 text/html 2018-05-10T17:30:43+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان بچه‌ها http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/290 <div><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt; line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font: minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-ansi-language: EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language:AR-SA">گاهی وقت‌ها فکر می‌کنم&nbsp; این بچه‌های کوچک که توی فیلم‌های ترک،نقش کودک عزیز، کودک</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font: minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language: AR-SA">غضبی، کودک دزدیده شده، و غیره را بهشان .می‌دهند،- ضمناً فیلم شهرزاد- بچه‌های کی‌اند؟ بچه‌های</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font: minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language: AR-SA">ابواب جمعی فیلم؟ بچه‌های فامیل ابواب جمعی؟ بچه‌های آدم‌هایی که شوق دیده‌شدن در فیلم را</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font: minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font: minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;mso-bidi-language: AR-SA">دارند؟ بچه‌ها! آخر این‌ها از کجا می‌آیند؟ گیج ،مبهوت، بیشتر متوجه زرق&nbsp; و برق صحنه‌اند . با تعجب</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA">به مردمی که آنها را بغل می‌کنند، نگاه می‌کنند.این بچه‌ها سمبول نگاه ابزاری فیلم‌های بنجل‌اند. وقتی</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA">این بچه‌ها را می‌بینم خودبه‌خود یاد بچه‌هایی می‌افتم که گدایان حرفه‌ای در خیابان‌ها روی پای خود</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA">می‌خوابانند تا دکور حقیر دریوزگی‌شان را کامل کنند. اینجا در فیلم، بچه هم تقریباً همین کارکرد را</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US; mso-bidi-language:AR-SA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-size:14.0pt;line-height:107%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-fareast-font-family: Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: EN-US;mso-bidi-language:AR-SA">دارد. منتها رقت‌بارتر، اسف‌انگیز تر و حال‌به‌هم‌زن‌تر.</span></div> text/html 2018-04-15T08:29:00+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان فیزیولوژی- کوه جادو 3 http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/289 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:94.5pt;text-align:justify;line-height:150%;tab-stops:right 373.5pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:94.5pt;text-align:justify;line-height:200%;tab-stops:right 373.5pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><font size="4"><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">هانس کاستورپ فهمیده پزشک مخصوص دارد پرتره</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family: &quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">ای از سوشا <span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;</span>می کشد.با رندی پزشک را وا می دارد او را به کارگاهش ببرد.در اینجا کاستورپ کمی از قالب خودش بالاتر است؛قالبی که استاد <span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;</span>توماس مان ما را به آن عادت داد.همین طور پزشک کمی از آن آدم کلبی و ناقلا که مزه می پراند و متلک می</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">گوید پایین تر آمده- اما موضوع گفتگو جالب است ؛جسم. بافت</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">های بدن،گوشت،لنف، مخصوصا پوست؛چرا سرخ می شویم؟چرا مو بر تن</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">مان سیخ می</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">شود؟گوشت چیست؟<o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:94.5pt;text-align:justify;line-height:200%;tab-stops:right 373.5pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><font size="4"><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">بحث هایی فیزیولوژیک که اهمیت <span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;</span>بحث</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">های متافیزیک در باره روح و هستی را دارند.</span><span dir="LTR" style="mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;"><o:p></o:p></span></font></p><br><p></p> text/html 2018-04-13T18:08:05+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان کوه جادو 2 http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/288 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:94.5pt;text-align:justify;line-height:150%;tab-stops:right 373.5pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><font face="Mihan-Nassim" size="3"><span lang="AR-SA" style="">حالا از حرف</span><span dir="LTR" style="">‌</span><span lang="AR-SA" style="">های ستمبرینی می</span><span dir="LTR" style="">‌</span><span lang="AR-SA" style="">شود فهمید که مبا</span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ر</span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ز</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ه&nbsp;</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ای در</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span dir="RTL" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;"></span><span dir="RTL" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;"></span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span> آسایشگاه در جریان است؛ مبارزه بین رمانتسیسم و کلاسسیسم. مبارزه بین شرق و غرب، مبا</span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ر</span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ز</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ه بین توحش و بربریت و انسانیت و اومانیسم. ستمبرینی خود را معلم اومانیست هانس کاستورپ می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">داند. او نمی</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">خواهد که کاستورپ تن به اغوای رخوت</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">آلود آسایشگاه بدهد که در زمان بی</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">زمانی غرق است.رفتاری که در آسایشگاه با زمان می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">شود، رفتاری آسیایی است؛" این دست</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">و دل بازی، این بزرگواری جاهلی در استفاده از زمان راه و رسم آسیایی است- احتمالا به همین دلیل است که بچه</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">های مشرق اینجا چنین احساس راحتی می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">کنند. هرگز متوجه نشده</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">اید که یک روس وقتی می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">گوید "چهار ساعت" مانند آن است که یکی از ما بگوید&nbsp; "یک ساعت"؟به راحتی قابل تصور است که بی</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">مبالاتی این مردم در مورد زمان&nbsp; با دور و درازای وحشیانه کشورشان در ارتباط باشد. آنجا که مکان بسیار است زمان هم بسیار است. .. مهندس، چنان در رنجید که یک گمراه- هر کسی از ظاهرتان این را می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">فهمد. ولی حتی در رنج هم باید رفتارتان اروپایی باشد نه رفتار شرقیان. که از سستی و گرایشی که به بیماری دارند این همه به این مکان رو می</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">کنند.. ترحم و شکیبیایی بی</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">حد این است شیوه این</span><span dir="LTR" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: medium;">ها در برخورد با رنج. " ص 376</span></p> text/html 2018-04-09T08:11:57+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان شوپنهاور http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/287 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:1.0in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:200%; font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font: minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial;mso-bidi-theme-font:minor-bidi">&nbsp;</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:1.0in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><font face="Mihan-Iransans"><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">حتی در مورد رفتار و جذبه شخصی در اختلاط &nbsp;با مردم، مفهوم[به عنوان ابزار عقل] تنها به لحاظ ممانعت از طغیان</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">های نامطبوع خودپرستی و ددمنشی ارزش سلبی دارد. چنان</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">که ادب وظیفه</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ی شایسه مفهوم می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">شود.آنچه در رفتار دل</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">ربا و مطبوع و جذاب است، آنچه تأثیر</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">گذار و محبت</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">آمیز است، نمی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">تواند از مفهوم آمده باشد،"وگرنه به غرض پی می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">بردیم و ساز مخالف می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">زدیم". هر گونه دورویی کار اندیشه است، اما نمی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">تواند همواره و بی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">وقفه ادامه یابد.سنکا... می</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">گوید "هیچ</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">کس نمی تواند برای مدتی مدید نقاب زند"زیرا سرانجام معلوم می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">شود و اثر خود را از دست می</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">دهد. عقل در اضطرار زندگی لازم می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">آید(آنجا که تصمیمات عاجل، عمل جسورانه و درک سریع و قطعی ضرورت دارند)اما اگر استنباط شهودی و بی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">واسطه آن</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">چه را توسط فهم ناب تثبیت می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">شود، مغشوش و مسدود سازد، و با این</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">حال، مانع درک این مسئله شود، و اگر تردید به</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">بار آورد، آن</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">گاه به سادگی، همه چیز را نابود خواهد ساخت.<o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:1.0in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><font face="Mihan-Iransans"><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آرتور شوپنهاور؛ جهان همچون اراده و تصور، &nbsp;ترجمه رضا ولی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%">‌</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14pt; line-height: 200%;">یاری، نشر مرکز، تهران، 1396؛ص 80</span></font><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%"><o:p></o:p></span></p> text/html 2018-04-09T07:59:01+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان کوه جادو http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/286 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span dir="LTR"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span dir="LTR"><o:p><font face="Mihan-Iransans">&nbsp;</font></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:.5in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><font face="Mihan-Iransans"><span lang="FA" style="">هانس کاستورپ رفت سری بزند به پسرخاله</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اش در آسایشگاهی در بالای شهر؛ مدتی ماند. خانمی به اسم سوشا چشم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اش را گرفت.هانس رفته بود که مدت کوتاهی بماند.اما زکام شد. تب</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اش رفت روی 37. رفت عکس</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">برداری. دکتر بدنش را زیر دستگاه به او نشان داد. به تعبیر راوی گور را به او نشان داد. کم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کم حس زمان در کاستورپ دگرگون می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شود. روزها مثل هم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اند. زمان دیروز با زمان امروز تفاوتی نمی</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند.زمانی که معلوم می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شود که او مشرف شده است، یعنی توانسته است به جمع بیماران بپیوندد،سوشا نگاهکی به او می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند و این برای هانس امید</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">بخش است.لحن و شیوه روایت راوی هم کمی تغییر می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند و کاستورپ را مثل موردی آزمایشگاهی بررسی می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند. می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">گوید اجازه بدهید هیجانات او را ثبت کنیم. بعد از توضیحاتی کلی، می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">گوید حالا برویم ببینم در فلان قضیه چه کرد.مثلا در سالن، نور آفتاب از خلال پرده بر سوشا می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">افتد. کاستورپ متوجه ناراحتی نادانسته سوشا می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شود. می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">رود پرده را درست می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند. سوشا تشکرکی از او می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند.این باز برای کاستورپ یک امید است. یک</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">بار کاستورپ که سابقه نداشته وراجی کند، جلو شوسا شروع می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند به خودنمایی و ورزدن. سوشا نگاه تحقیرآمیزی به کفش</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">های کاستورپ می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اندازد. یعنی نگاهش را تا بالا ، تا چهره</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اش هم نمی</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">آورد و این زخم عمیقی بر کاستورپ است. بعد کاستورپ سعی می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند جبران کند.زخم را هم بیاورد.چند روز بعد در یک پیاده</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">روی خودش را به سوشا می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">رساند و در حال عبور به او سلام می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">کند. سوشا هم جوابش را می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">دهد. این طوری زخم التیام می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">یابد.<o:p></o:p></span></font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:.5in;text-align:justify;line-height:150%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"> </p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.0in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:.5in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><font face="Mihan-Iransans"><span lang="FA" style="">آسایشگاه باید همان کوه جادو باشد. زندگی معمولی آدم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">های معمولی که در پی خورو خواب و شهوت</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اند، در آنجا جایی ندارد. زمان آنجا زمان ساعت و دقیقه نیست. زمانی درونی است.روایت کوه جادو توماس مان،</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">روایت یک تشرف و راه</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">یابی است. اما این بار مدرن. اگر در تشرف سنتی ، زخم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">ها بر تن زده می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شد، شکنجه</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">ها بر تن وارد می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شد، تا کودک یا نوجوان در خور آن شود که به مرحله بعدی پا بگذارد این</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">جا زخم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">ها بر روح است که وارد می</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">شود. هر چند زخم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">های جسم هم هست. اما زخم</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">های جسم در درون</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">اند. در بافت</span><span dir="LTR">‌</span><span lang="FA" style="">های گوشت و استخوان</span><span dir="LTR">‌</span></font><span lang="FA" style=""><font face="Mihan-Iransans">هاست که در حال فاسد شدند. در ریه و کبد و شش.برای راه یافتن به جمع جادوییان باید "بیمار"بود.</font><font face="Arial, sans-serif"><o:p></o:p></font></span></p> text/html 2018-04-05T12:09:16+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان زندگی - نوشتن http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/285 <div style="text-align: left;"><p class="MsoNormal" align="right" style="text-align: left;"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">Living means fighting within you<o:p></o:p></font></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">.</font></b><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">The ghosts of dark powers<o:p></o:p></font></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">Writing is putting on trial<o:p></o:p></font></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">.</font></b><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">Your inmost self<o:p></o:p></font></b></p> <p class="MsoNormal" align="right" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5"><br></font></b></p><p class="MsoNormal" align="right" style="text-align: left; margin-left: 1in; line-height: 200%;"><b><font face="Mihan-Koodak" size="5">Ibsen</font></b><o:p></o:p></p><p class="MsoNormal" align="right" dir="RTL" style="direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="Mihan-IransansLight" size="3">زندگی یعنی جنگیدن اشباح قدرت‌های تاریک درون تو.&nbsp;</font></p><p class="MsoNormal" align="right" dir="RTL" style="direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="Mihan-IransansLight" size="3"><br></font></p><p class="MsoNormal" align="right" dir="RTL" style="direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="Mihan-IransansLight" size="3">نوشتن یعنی به محاکمه کشیدن درونی‌ترین بخش وجودت. ایبسن</font></p></div> text/html 2018-04-04T04:04:54+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان مهم http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/283 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-right:1.0in;text-align:right; line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Zar&quot;">&nbsp;</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-right:1.0in;text-align:right; line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">آدورنو می‌گوید دقت در این‌که ببینیم مردم بعد از&nbsp; ورود به اتاق در را پشت سرشان می‌بندند یا نه، همان‌قدر مهم است که جمع‌آوری اطلاعات آماری در تحقیقات جامعه‌شناسی</font></span><span lang="AR-SA" style="font-family:&quot;B Zar&quot;">.</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></p> text/html 2018-04-03T15:23:09+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان حفیقت http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/282 <div><br></div><div><br></div><div>شب خواب می‌دیدم دنبال معنای لغوی کلمه حقیقت هستم. کتاب‌های زیادی را زیرورو کردم. فرصتم اندک بود. هرچند شبی که طی کردم در مقیاس</div><div><br></div><div>زمان عادی، به اندازه یک عمر بود.</div> text/html 2018-04-01T20:11:21+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان بازگشت از پیاده‌روی http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/281 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;بازگشت از پیاده‌روی<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">نه ماهْ دیدم <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">نه بوی درختانْ شنیدم<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">اتاقم بوی کتاب‌ می‌داد<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">و بوی وقت‌های نبودنم<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">که انگار غافلگیرش کرده باشی<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right:1.5in;margin-bottom: 8.0pt;margin-left:225.0pt;text-align:right;tab-stops:2.0in;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:107%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">وقتی حواسش به تو نیست.&nbsp;<o:p></o:p></span></p> text/html 2018-03-30T20:51:00+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان حسینْ ماهیگیر http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/280 <div><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt; line-height:200%;font-family:&quot;B Zar&quot;">برادرها که چند سالی از او‌کوچکتر بودند از خاطرات‌شان می‌گفتند با حسین ماهیگیر. او آن موقع یعنی سی سال پیش اسم حسین ماهیگیر را شنیده بود، اما توجهی به او نداشت . برادرها داشتند از مهارتش، از هوشیاری‌اش در ماهیگیری می‌گفتند و این‌که چطور&nbsp; تورش را روی تخته سنگ پهن می‌کرد و چطوربعد از گرفتن ماهی‌ها، انگشت‌ها را توی حلق و آبشش‌شان می‌کرد و این که یک روز تمام ماهی نگرفته بودند و او آخر سر فهمید ماهی‌ها کجا هستند و با یک آلموتور، همه را از زیر صخره به سوی تور راند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%;font-family:&quot;B Zar&quot;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt; line-height:200%;font-family:&quot;B Zar&quot;">از برادرها پرسید این حکایت مال کی است. آنها گفتند مال زمان ،جنگ چون یادشان است حسین ماهیگیر یک قمقمه جنگی داشت که توی ایست بازرسی رودخانه تمبی ازش گرفتند و آنها به او گفتند آن موقع او نبوده، دانشگاهْ دانشجو بوده یا رفته بوده شهری دیگر</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:200%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 14.0pt;line-height:200%;font-family:&quot;B Zar&quot;">اما او خوب می دانست بوده، ولی علاقه ای به رفتن با حسین ماهیگیر نداشته.</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span style="font-family: &quot;B Zar&quot;; font-size: 14pt;">و الان بعد از این سال ها می‌بیند این آدم چقدر در نظرش قدر می یافت، و بر می‌شد ، ارجمند می‌شد و&nbsp; از این که کور بود و هنرمند را&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;B Zar&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp;در کنار خود ندیده بوده و حالا نمی‌توانست &nbsp;جزیی از خاطره برادرها &nbsp;باشد احساس غبن می‌کرد.</span></p></div> text/html 2018-03-15T20:18:47+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان داد زن http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/279 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><br></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;">&nbsp;</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"> </p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;">&nbsp;برای سوار شدن به اتوبوس دویدم. مجبور شدم مدتی دنبال کارت اتوبوس بگردم. همان موقع مرد جوانی که روی صندلی پشت راننده نشسته بود، گفت آقا خودکار داری؟گفتم بله الان. دنبال کارتم می‌گشتم. او انگار عجله داشت و منتظر من بود تا خودکار بهش بدهم. بعد کارت را که زدم خواستم بروم بنشیم تا خودکار را پیدا کنم. اما مرد منتظر نگاهم می‌کرد. مطمئن بودم توی یکی از جیب‌هایم است. ما از روی پل فلزی گذشتیم و رفتیم توی نظر.مرد داشت چیزی را روی یک کاغذ یادداشت می‌کرد انگار آدرسی را ؛چون شنیدم داشت می‌گفت "رودکی "که سوار شدم.گفتم باشه الان می‌نشینم پیدا می‌کنم برات. گفت اصلاً بیاین همین جا بشیین. و رفت گوشه پنجره . نشستم کنارش. خودکار را بهش دادم. شروع کرد به نوشتن روی کاغذ.بعد خودکار را بهم پس داد.صدایش گرفته بود و سرفه می‌کرد.گاهی دست می گذاشت روی گلو و فشار می‌داد.بعد تلفنش زنگ زد و گفت آقا من الان . و از من پرسید الان کجا هستیم. گفتم نظر. بعد گفت ها. راننده گاهی سوت بلبلی‌ اتوبوس را می‌زد. بعد دو باره تلفن مرد زنگ زد و بعد که جواب داد گفت خواهرم بود. خواهرم می‌گوید کجایی بیایم دنبالت. دامادمون را می‌خواد بفرسته دنبالم. الان دیگه نمی‌شه. چون گفتم نظرم.می‌خوام برم اون یکی غرفه.آره چون خواهرم پنج ماهه بارداره.من زیر لب یک دعایی گفتم که مرسوم است، گفت سلامت باشی. آره چون من و اون خیلی همدیگه رو دوست داریم. می‌دونم بلند می شه، می دونم به زحمت می‌افته.می دونم این کارو می‌کنه.حالا رفتم خونه می گم بابا نظر بودم رفته بودم یه فیش بانکی بود تحویل دادم.بعد راننده ایستاد و گفت آقا یه لحظه. و مرد گفت باشه آقا راحت باش. قربونت. ورفت پایین چیزی بخرد.من گفتم چرا . گفت برای‌ این‌که چی بگم خواهرم ناراحت نشه. بعد از یکی دو ثانیه گفت آها من می‌خواستم شربتم را بخورم. از صبح داد می‌زنیم تا شب اونوقت تمام همدروه شاگردای ما. داد زن بود برای یک مانتوفروشی کار می‌کرد.گفتم نمی‌شه یک بلندگودست بگیری؟ گفت آقا من همین جوری که داد می‌زنم همه رفتن شکایت کردن. صاحب کار من گفته آقا من اینو آوردم اینجا که داد بزنه.هزاربار هم گفته، گفته اگه صدات بیاد پایین،تن صدات بیاد پایین مثل بقیه شاگردا قبلی می‌گم برو خوش آومدی.اونا رفتن شکایت کردن چون صدای من بلند بود.مأمور شهرداری هم اومد. بعد دوباره راننده آمد بالا یک عذرخواهی کرد و دادزن گفت آقا راحت باش. خواهش می کنم.من براش توضیح دادم اینا حسودی می‌کنن ، اینا می‌بینن یه بچه تهران داره مشتری‌ها را می کشه سمت مغازه ناراحت می‌شن. گفتم ولی تو چقدر می‌تونی دوام داشته باشی تو این کار؟ گفت چه کار کنم. فنی‌کار خط کشتارگاه بودم. خدا لعنت کنه باعث و بانی شو. الان ام بعد از عید&nbsp; باید برم دنبال کار. کجا برم. قراردادم تا عیده. بعد ازش خواستم درباره فنی‌کاری اش توضیح بدهد برایم. گفت فنی کار خط کشتارگاه یعنی ، ما تو اصطلاح حالا می گن یارو خانم دکتره آقا دکتره، ولی باید به ما بگن دکترای فنی.&nbsp; با هفتاد هشتاد میلیون پیچ و مهره سروکار داری.پیچ و مهره‌ها هم الکی نیستند. بگی این آچار رو می‌اندازم او ن آچاررو می آندازم. نه.کورنلی داره .اوه تا من بهت بگم.من </span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-hansi-theme-font: minor-latin;mso-bidi-font-family:Arial;mso-bidi-theme-font:minor-bidi">کار می‌کردم</span><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;"> شب و روز تو دو هفته می‌زد پس کله‌ام.کسی که کاررو یادم داد مهندس حسین کشاورزیان پدر دماپلاتون ایران بود کسی که پشت لبش تازه سبز شده بود، از طرف شاه ، چی بود، معاون هویدا داشت بهش مدال می‌داد. روزنامه شونگه داشته بود. بیست و یک روز تمام از لوله ها بالا رفته بود از بالا ببینه روس ها چطور از گاز منون چی ، گاز چی بگو. که می‌دن تو سردخونه. گاز آمونیاک . آره گاز آمونیاک. بیست و یک روز تمام سینه خیز بوده.اومد به سرکارگر آن موقع گفت آمونیاک کاره. یعنی چه.گفت من آمونیاک‌کارم اجازه بده روس‌ها نرن تو.رفت تو کارا را راه انداخت. هویدا آمد.&nbsp; بابا بزرگ‌ترین کشتارگاه‌های مرغ.. افتخار می‌کنم&nbsp; شاگرد او بودم. اسمش توی کتاب هنرستان فنی حرفه‌ای آمده . پسرش تو انگلیس&nbsp; داره محاسبات بین ستاره‌ای می‌کنه.بعد ازش خواستم درباره کشتن مرغ‌ها حرف بزند. مرغ‌ها را باید با دست سربرید .رو به قبله.آدم بوده شست دستشو زده.تا قبل از این‌که دستکش فلزی‌ها بیاد.ولی بازم جوابگو نیست. شب که سرمی برن. خوابش می گیره می‌زنه دست خودش انگشت خودش رو می بره.چاقوچی. مال آلمانه.هر ماشینی، سی تا بار ماشین می‌یاد.یه نفر سربر باید باشه.حساب بخوای بکنی می‌بینی هشت میلیون مرغو تا صبح سربریده.حالا مثلا به بعضی‌ها می‌گی. می گه هفت ملیون.چیزی نیست. دستگاه پشت سرهم داره میاد.آدم بوده تو چرت داشته سر می بریده.آومدن دیدن اه. اینا که رو به قبله سربریده نشدن.حروم شدن.کل بار حروم شده. چون باید این چیه گلو را بیاره پایین. از بالا زده. چون تو چرت بوده.اخراجش کردن.بله الکی که نیست.من خودم دو تا بارو نشستم سربریدم به من گفت سرببرگفتم اخراجم بکنی سرنمی‌برم.سرهنگ بهش می‌گفتیم سرهنگ منو اخراج کنی من راحت‌ترم تا وایستم پای این کار.بعد دو باره شربتش را درآورد. راننده گفت سررودکی. مرد با عجله و دستپاچه بلند شد .خداحافظی کرد. همین طور که از از پله‌های اتوبوس پایین می‌رفت هی می گفت آقا سپاسگزارم.آقا قربونت. آقا ان شاء اله ببینمت دوباره دادش. نوکرتم.</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;"><o:p></o:p></span></p> text/html 2018-02-28T06:47:56+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان مراسم http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/278 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="RTL"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="RTL"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="RTL"></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="RTL"></span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp; &nbsp;</span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">داشتم از کنار یک مجتمع مسکونی می‌گذشتم.در صحن آن گویا مراسمی در حال اجرا بود. پیرمردی که مشغول ذکر و دعا از روی دفترچه‌ای کوچک بود، نشسته بود روی صندلی؛ پشت سرش پیرمردی دیگر که </span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">از لحاظ ظاهر و جثه و سن و سال ،چندان تفاوتی با پیرمرد نشسته نداشت، هفت‌تیری را نشانه گرفته بود به سر پیرمرد نشسته و انگار منتظر تمام شدن دعایش </span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">بود. پشت سر پیرمرد هفت‌تیر به‌ دست هم چند تا مرد مسلح با لباس اونیفورم ایستاده بودند؛ آنها هم تفنگ‌های‌شان را به سمت پیرمرد هفت‌تیر به دست نشانه رفته بودند.به نظر می‌رسید آنها هفت‌تیر را دادند به دست پیرمرد؛نه این‌که بخواهند مجبورش کنند پیرمرد را بکشد، بلکه به‌خاطر حسن انجام مراسم؛ چون ظاهراً حق پیرمرد بود که پیرمرد نشسته را قصاص کند. با وحشت از کنار ساختمان گذشتم؛هر چند آنها خودشان چندان وحشت‌زده نبودند.حتی پیرمردی که قرار بود به قتل برسد در آرامش به سر می‌برد.انگار داشتند مناسکی را اجرا می‌کردند. شاید حتی بخشی عجیب از مراسمی بود که من تا آن زمان جایی نشنیده بودم و در باره‌اش نخوانده بودم؛شاید حتی قرار نبود قتلی ، قصاصی، اعدامی صورت گیرد و آنها اصلاً در حال اجرای مناسک دعاخوانی بودند.این طور هم می‌شود گفت که در آن لحظه من در تشخیص اشتباه </span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">&nbsp;</span><span style="font-family: &quot;B Nazanin&quot;; font-size: 14pt;">کرده بودم و آنها چند تایی بچه بودند که داشتند بازی می‌کردند.اما در آن لحظه نمی‌توانستم تصمیم بگیریم تا آخرش بایستم.کسی چه می‌داند، بازی‌هایی که معصومانه به نظر می‌رسند، مراسمی که بی‌خطرمی‌نمایند، هر لحظه ممکن است تبدیل به رفتاری غیرمنتظره شوند، در آن صورت با خونی که از پس کله پیرمرد شتک می‌زد، با فورانش روی لباس‌های پیرمرد هفت‌تیر به‌دست، و حتی شاید آن مردان انیفورم‌پوش چه باید می‌کردم؟&nbsp;</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:200%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p> text/html 2018-02-26T12:22:39+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان گل‌ها http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/277 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%;direction: rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">وسط شب بیدار شدم. توی هال سایه گل</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">های شعمدانی، سیکلمه،رز، کاکتوس را در گلدان</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language: FA">های</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language: FA">شان توی تراس دیدم که نقش بسته بودند روی کرکره</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">های کشیده. خواب</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">آلود ماندم منتظر بلکه پیامی، نشانه</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family: &quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">ای،چیزی بگیرم بکشاندم به بالاتر؛وراتر؛برایم عجیب بود که هنوز ذهنی دارم که وارسی می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">کند، نگران است، منتظر است؛خودم را بیشتر دستگاهی ماشینی می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language: FA">دیدم با اعمالی مکانیکی.ذهنی که فقط&nbsp; در قهقرای تن ارتعاش</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">هایی دارد.ارتعاش</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">هایی بر سر هستن یا نه</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">هستن.شاید ادامه فکرهای عصرم بود این طور دیدن صحنه، وقتی داشتم سراسیمه از خیابان</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language: FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span> <span lang="FA">می</span></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">گذشتم تا به خانه برگردم که هرچه بود،&nbsp; ذره</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">ای از وقار گل</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Zar&quot;;mso-bidi-language:FA">ها در آن-در آن خیابان- نبود.&nbsp;</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Zar&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p> text/html 2018-02-19T20:18:24+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان یادداشت‌ها http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/276 <p class="MsoListParagraphCxSpFirst" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;line-height:150%;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><!--[if !supportLists]--><span style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-fareast-font-family:Arial; mso-bidi-language:FA">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><!--[endif]--><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">امروز همسایه وقتی مرا دید، طوری سلام کرد که فکر کردم دو نفرند؛ سلام، آقای بهیان. نه مثل وقتی که مردم همین طور به عادت بعد از سلام اسم آدم را هم می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">گویند، بلکه با مکثی بعد از سلام، که خود همین مکث مهم است، گفت آقای بهیان. انگار مرا به خودش معرفی می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">کرد.</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;line-height:150%;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><!--[if !supportLists]--><span style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-fareast-font-family:Arial; mso-bidi-language:FA">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><!--[endif]--><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">کتابدار کتابخانه،داشت چندتا فوت و فن کتابداری دیجیتال را به همکارش یاد می‌داد.کتابی که خودم ترجمه کرده بودم با نوشتن اهداییه دادم دستش. هیچ اتفاقی نیفتاد. در حد نگاه به خود جلد کتاب حتی.در آن لحظه&nbsp; این کار او به‌نظرم یکی از دشوارترین کارهای دنیا آمد؛ این‌که سرش را خم کند. نگاهش را بیاورد پایین.و جلد کتاب را فقط همین طور سرسری ببیند. و فکر کنم انرژی‌ای که صرف کردم </span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif; mso-bidi-language:FA">–</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA"> حالا در خیال-تا او را وادار کنم، یا صرف این انتظار کردم که او را وادار کنم چنین کند، برابر بود با انرژی لازم برای حرکت انتقالی زمین.این جمله پروست را همیشه این جور مواقع به یاد می‌آورم که از زمانی که دنیا دنیاست سه چهارم ذهن‌فرسایی و لاف‌زنی آدم‌ها که این کارها فقط خوارشان می‌کرده ،برای کسانی بوده که از خودشان پایین‌تر بودند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;line-height:150%;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><!--[if !supportLists]--><span style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-fareast-font-family:Arial; mso-bidi-language:FA">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><!--[endif]--><span dir="RTL"></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;line-height:150%;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><!--[if !supportLists]--><span dir="RTL"></span><span style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif; mso-fareast-font-family:Arial;mso-bidi-language:FA">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><!--[endif]--><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>[با دوستی]درباره دوست مشترک</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">مان حرف می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">زدیم. دلش می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">خواست درباره</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">اش حرف بزند؛ دست آخر گفت :«می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">دانی، هیچ کاری نمی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">کند که آدم ازش خوشش بیاید.»</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;line-height:150%;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl; unicode-bidi:embed"><!--[if !supportLists]--><span style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif;mso-fareast-font-family:Arial; mso-bidi-language:FA">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><!--[endif]--><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">وقتی با او خداحافظی می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">کردم تا دم در آمد. آمد توی خیابان حتی. خیابان حالت &nbsp;قبل را نداشت. داشت خلوت می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">شد. فکر کردم دیر وقت شده، اما نه خیلی زیاد ؛ ساعت همراه نداشتم.موبایل هم کلی دنگ</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">وفنگ داشت تا از کدام یک از جیب</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family: &quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">هایم درش آورم، صرف نمی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family: &quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">کرد. گفتم:" هفت شده؟ "البته معلوم بود که از هفت گذشته. دستپاچه گفت :«ساعت ندارم. ولی فکر کنم شده.» آن</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span> <span lang="FA">وقت خانمی که از کنارمان می</span></span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">گذشت انگار سرودی بخواند، شعری بگوید زمزمه</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">کنان،بی‌آن‌که ما مخاطبش باشیم، گفت:</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-ascii-theme-font:minor-latin;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-language:FA">«</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"> از هفت خیلی گذشته. خیلی.» و فکر کنم باز هم داشت می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">گفت که دیگر صدایش را نشنیدم.</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpFirst" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: Arial, sans-serif;">-<span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-stretch: normal; font-size: 7pt; line-height: normal; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span dir="RTL" style="text-indent: -0.25in;"></span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">تفریباً همه آثار اورول را به فارسی جمع کردم بخوانم. موضوع این است که فقط در این مورد می</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">توانی غفلت</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">هایت را تاحدی جبران کنی. از او فقط 1984</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">اش را خوانده بودم.اورول و خیلی از نویسندگان دیگر که قالب</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">های فکری جوانی</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">ام نگذاشت بخوانمشان،یعنی ذهنی</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">نویسی- ذهنی</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">خوانی؛حالا برایم این</span><span dir="LTR" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%;">‌</span><span lang="FA" style="text-indent: -0.25in; font-size: 14pt; line-height: 150%; font-family: &quot;B Nazanin&quot;;">ها نشانه یک گذرند. بلکه دیر. اما باز گذر است.</span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" dir="RTL" style="margin-top:0in;margin-right: .5in;margin-bottom:8.0pt;margin-left:0in;mso-add-space:auto;text-align:right; text-indent:-.25in;mso-list:l0 level1 lfo1;direction:rtl;unicode-bidi:embed"><br></p> text/html 2018-02-11T20:10:16+01:00 shapourbehyan.mihanblog.com شاپور بهیان عباس http://shapourbehyan.mihanblog.com/post/275 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><br></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">کارمند کتابخانه بود.عقد کرده بود. انگشتر دست می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">کرد. دیگر ریش</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">اش را می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">زد و لباس</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">های نو تن می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt; line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">کرد؛ پیراهن نقش</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family: &quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">دار بنفش، شلوار مشکی تنگ، و یک جفت کفش بزرگ و سنگین مثل پوتین کوه</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">نوردی که نامزدش</span><span dir="LTR" style="font-size: 14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">‌</span><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>، یا بگو زنش نظر داده بود برایش مناسبند و او اول</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">ها نمی</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%; mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language: FA">پوشید ، تا این</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">که یک روز نامزدش زنگ زد از کتابدار همکارش پرسید عباس کفش</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">های نو</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">اش را می</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">پوشد یا نه و او هم گفته بود نه.روز بعد عباس با کفش</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">های نو مورد نظر نامزدش آمد کتابخانه. سرگیجه داشت و چشم</span><span dir="LTR" style="font-size:14.0pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:&quot;B Nazanin&quot;; mso-bidi-language:FA">‌</span><span lang="FA" style="font-size:14.0pt;line-height: 150%;font-family:&quot;B Nazanin&quot;;mso-bidi-language:FA">هایش قرمز بود. رفت ته کتابخانه تا لنگ ظهر خوابید.<o:p></o:p></span></p>