پزشک امانوئل کانت نه روز قبل از مرگ او به دیدارش رفت. کانت پیر، بیمار و تقریبا کور از روی صندلی‌اش بلند می‌شود و لرزان در برابر مهمانش می‌ایستد و کلماتی نامفهوم بر زبان می‌آورد. دوست وفادار کانت سرانجام متوجه می‌شود که تا او ننشیند کانت نخواهد نشست.سرانجام هر دو می‌نشینند و کانت که نیرویش را بازیافته است، می‌گوید :" حس انسانیت هنوز مرا ترک نکرده است."و هر دو مرد تقریبا به گریه می‌افتند.

کلمه انسانیت اگر چه در قرن هجدهم در آلمان رایج شد، تا معنایی بیش از ادب و یا  مدنیت را برساند ، از نظر کانت معنایی عمیق‌تر داشت؛ غرور و وقوف تراژیک انسان از اصول خود- برنهاده و خود-پذیرفته، در تقابل با انقیاد نهایی او به بیماری و زوال و همه آنچه در مفهوم"فنا پذیری" نهفته است.

به نقل از اروین پانوفسکی، معنا در هنرهای بصری

MEANING IN  THE VISUAL ARTS Papers in Art History by ERWIN PANOFSKY

 

 

 

آآآوآ

 

آآآوآ