یونانیان معتقد بودند كه انسان بودن در دوستی متحقق می شود یا به عبارتی در گفتار مبنی بر دوستی؛عشق به انسان یا فیل آنترپیا خود را در شوق به  سهیم شدن جهان با دیگران نشان می دهد.در مقابل،میس آنتروپ یا بیزار از انسان  فردی است كه كسی را در آن مقام نمی بیند كه با او در جهان و طبیعت و كیهان سهیم شود. از نظر یونانیان،جهان غیرانسانی خواهد بود اگر انسان ها در باره اش با هم حرف نزنند.اما جهان صرفا انسانی  نمی شود اگر فقط صدای انسان ها در آن طنین انداز شود. جهان وقتی انسانی می شود  كه به  موضوع گفتگو یا سخن تبدیل شود. - هانا آرنت؛ انسان‌ها در عصر ظلمت.