اخیرا به کتابی برخوردم به نام  پیرامون تاریخ بیهقی ، شامل قسمت‌های گمشدهٔ تاریخ بیهقی تالیف سعید نفیسی در دو جلد. نفیسی می‌گوید تاریخ بیهقی در گذشته به اسم‌های مختلفی خوانده می‌شده است؛ حاج خلیفه در کشف‌الظنون آن را جامع‌التواریخ ابوالفضل بیهقی می‌خواند و در جایی دیگر جامع‌التواریخ سبکتگین ابوالفظل بیهقی می‌نامدش. خود بیهقی آن را تاریخ آل محمود و جایی دیگر از کتابش آن را تاریخ ناصری می‌نامد. مولف روضه‌الصفا آن را تاریخ آل سبکتگین می‌نامد. این کتاب سی جلد بوده است و هر جلد هم نامی مخصوص خود داشته است. این سی جلد به تمامی نابود شده اند و فقط همین یک جلد که الان تاریخ بیهقی خوانده می‌شود، برجا مانده است.خود این جلد هم "کامل" نیست و افتادگی زیاد دارد؛ فصل‌هایی شاید، بخش‌هایی ، حذف شده، از بین رفته، گم‌شده؛ این شد که نفیسی سعی کرد با استفاده از کتاب‌های دیگر، این جاهای خالی را پر کند.او به‌جز آنچه در زین‌الاخبار و تاریخ ابن‌اثیر و تاریخ حافظ ابرو و روضه‌الصفا و حبیب‌السیر وجود داشته مطالبی هم از سایر کتاب‌های فارسی و عربی استخراج کرده است تا به کمک آنها کتاب را کامل کند.نفیسی در یک جا از مقدمه از این موضوع هم می‌گوید که بعضی از یادداشت‌ها را همراه نسخه‌ٔ خطی کتاب  جوامع‌الحکایات و لوامع الروایات عوفی به " علامه؟!" مجتبی مینوی داده است و او تا این ساعت از پس دادن امانت خودداری کرده است، و در تایید حرفش هم شهادت دوستان را ذکر می‌کند.سی جلد کتاب با نثری هوش‌ربا و‌"نیست‌همتا" نابود شد و آدم کتاب‌- شیفته‌ای مثل سعید نفیسی، لابد چه سعی‌ها کرد برای یافتن ردی از آنها وشاید ظن هم برده کتاب‌-شیفتهٔ دیگری مثل مجتبی مینوی ردی از گم‌شده های این کتاب دارد که حاضر شد  نسخه‌ای خطی را به او بدهد به سودای این‌که مینوی نشانی بدهد، کمکی بکند، هرچند قطعا می‌دانسته مجتبی مینوی  کتاب‌پس‌بده نیست.